main image
lovely-serpentine

STORY


Men zegt: dromen zijn bedrog…

Zo halverwege de jaren ’70 moest er een oldtimer komen. Een lang gekoesterde wens die werkelijkheid zou moeten worden.
De keuze was niet zo moeilijk want mijn voorkeur ging uit naar een auto waar ik iets mee had. Het liefst een auto die ook door mijn vader was gereden. De keuze werd dus beperkt tot mijn vaders auto geschiedenis, dat waren een Citroen Traction Avant, een Ford Popular, een Ford Anglia, een Ford Consul en een Opel Rekord. Natuurlijk moest de koopsom ook in het door mij gestelde budget passen, dus een concours auto zou het nooit worden.

In die jaren waren de autosloperijen nog voor iedereen toegankelijk: als je iets nodig had moest je dat zelf en met eigen gereedschap demonteren. Veel sloperijen in de omgeving van Nijmegen hadden echter ook een redelijk aanbod in occasions. Of de slopers en de door hen aangeboden auto’s wel helemaal te vertrouwen waren laat ik maar even in het midden.
Van een APK of een NAP hadden we toen nog nooit gehoord. Ja, er was wel een aankoopkeuring, maar die bestond uit het rond de auto lopen, daarbij tegen iedere band schoppend. Oh ja, ook werd ieder spatbord naar beneden gedrukt om de schokbrekers te testen. Het was, zeg maar, de voorloper van de APK!

De Nationale Autopas ofwel de NAP kende men ook nog niet, maar ook hier was er een variant: men kon de kilometerstand laten ‘schrikken’. U, als rechtgeaard autoliefhebber begrijpt meteen dat er met de tellers geknoeid kon zijn.
Dit was vaak eerder regel dan uitzondering. Dit alles maakte mijn zoektocht niet makkelijker.
Tijdens mijn zoektocht naar het juiste exemplaar kwam ik met diverse mensen in contact. De een adviseerde zus en de ander zo. Ik ging van adres naar adres, merk naar merk en van model naar model, maar kon niet slagen!

De gouden tip!

Totdat iemand mij een gouden tip gaf. Degenen die zich in het Peugeot gebeuren van Nederland hebben verdiept weten vast wel dat we in die dagen twee importeurs hadden. Nefkens verzorgde het noorden van het land terwijl Van den Boogaard het zuiden voor z’n rekening nam.
Laatstgenoemde was gevestigd in de Tweede Walstraat in Nijmegen. Het zal ongetwijfeld met mijn leeftijd en andere interesses te maken hebben gehad dat ik nooit bewust de bedrijfsbeëindiging van Van den Boogaard heb meegemaakt. Wat had ik trouwens bij een Peugeot bedrijf te zoeken; mijn vader had er voor zover ik wist, nooit een in bezit gehad!

Share
Lees verder: Pagina 1 Pagina 2


Bear

WP SlimStat